2026 yılı yaş çay alım fiyatının kilogram başına 35 TL olarak açıklanmasının ardından değerlendirme yapan Saral, geçen yıl 25,44 TL olan fiyatla kıyaslandığında yaklaşık yüzde 37,5’lik bir artış yaşandığını belirtti. Ancak üreticinin yalnızca açıklanan fiyatı değil, artan maliyetleri konuştuğunu ifade etti.
Özellikle Doğu Karadeniz’de çay üreticisinin en büyük sorunlarından birinin işçilik maliyetleri olduğuna dikkat çeken Saral, üreticilerle yapılan görüşmelerde çay toplama işçiliğinin ton başına yaklaşık 13 bin TL seviyelerine çıktığının dile getirildiğini söyledi. Geçen yıl bu rakamın yaklaşık 10 bin TL civarında olduğunu belirten Saral, yalnızca işçilik tarafında yaklaşık yüzde 30’luk bir maliyet artışı yaşandığını kaydetti.
Paylaşımında çay tarımında çalışan işçilerin önemli bölümünü artık yabancı işçilerin oluşturduğunu ifade eden Saral, bölgedeki genç nüfusun tarım sektöründe çalışmak istemediğini savundu.
Karadeniz’de arazilerin parçalı yapısına dikkat çeken Saral, birçok aile için çayın artık tek başına sürdürülebilir bir geçim kaynağı olmaktan uzaklaştığını belirtti. Bu nedenle ailelerin çocuklarını tarım yerine üniversite eğitimine yönlendirdiğini ifade eden Saral, Türkiye’de uzun yıllar başarının yalnızca üniversite diploması üzerinden tanımlandığını söyledi.
Meslek liseleri, teknik eğitim ve ara kademe üretim alanlarının geri planda bırakıldığını öne süren Saral, bunun sonucunda hem iş bulamayan diplomalı gençlerin hem de nitelikli ara eleman bulamayan sektörlerin ortaya çıktığını dile getirdi.
Tarım sektöründe yaşanan genç nüfus kaybının; maliyet artışı, verim düşüşü ve kırsal göç gibi sorunları beraberinde getirdiğini belirten Saral, sosyal çözülme, umutsuzluk ve yasa dışı yapılara yönelimin de bu sürecin sonuçları arasında olduğunu ifade etti.
Saral açıklamasında, “Mesele yalnızca çayın fiyatı değil; üretim kültürü, emek algısı ve gençlerin geleceğe bakışıdır. Bu sadece tarım meselesi değil, aynı zamanda bir gelecek meselesidir” görüşlerine yer verdi.
Yorumlar
0 comment